uciekać


uciekać
1. Dusza, życie z kogoś ucieka «ktoś jest umierający»: Uciekające z niej życie skupiło się w oczach, czujnych, chociaż półprzytomnych. Z. Kossak, Przymierze.
2. Podłoga ucieka komuś spod nóg «ktoś nie może ustać, chwieje się lub upada»: Gorączkowo kartkował strony, wszystko się zgadzało, każdy akapit, każda linijka tekstu, tylko wydawnictwo nie to. Miał przez chwilę wrażenie, że stoi na czymś nierównym, a podłoga ucieka spod nóg. W. Kowalewski, Powrót.
3. Uciec, umknąć oczami, spojrzeniem, wzrokiem (w bok) «szybko, ukradkiem przenieść wzrok na coś innego, aby nie patrzeć komuś w oczy»: Zygmunt bąknął coś niewyraźnie i rzucił na kolegę jakieś błyskawiczne, krótkie spojrzenie, po czym zaraz uciekł oczami w bok. R. Bratny, Kolumbowie. Czarnocki umknął spojrzeniem w bok. Znów poczuł lęk. A. Szczypiorski, Noc.
Dusza uciekła komuś w pięty zob. dusza 6.
Krew ucieka komuś z twarzy zob. krew 14.
Ktoś uciekł jak zmyty zob. zmyć 1.
Pociąg, autobus itp. uciekł komuś sprzed nosa zob. nos 15.
Praca, robota nie zając, nie ucieknie zob. zając 2.
Uciec grabarzowi spod łopaty zob. grabarz.
Uciec na koniec, na kraj, na skraj świata zob. świat 9.
Uciec pod czyjeś skrzydła zob. skrzydło 9.
Uciekać, aż się kurzy zob. kurzyć się 3.
Uciekać, gdzie pieprz rośnie zob. rosnąć 4.
Uciekać jak szczury z tonącego okrętu zob. szczur 2.
Uciekać na łeb na szyję, na złamanie karku zob. łeb 1.
Zabili go i uciekł zob. zabić 4.

Słownik frazeologiczny . 2013.

Look at other dictionaries:

  • uciekać — {{/stl 13}}{{stl 8}}cz. ndk VIIIa, uciekaćam, uciekaća, uciekaćają {{/stl 8}}– uciec {{/stl 13}}{{stl 8}}dk IVc, ucieknę, ucieknie, ucieknij, uciekł, uciekła, uciekli {{/stl 8}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} opuszczając… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • uciekać — → uciec …   Słownik języka polskiego

  • uciekać się – uciec się — {{/stl 13}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl 12}}1. {{/stl 12}}{{stl 7}} korzystać z czegoś, posunąć się do czegoś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Uciekać się do starych, sprawdzonych metod. Uciec się do podłości, kłamstwa. {{/stl 10}}{{stl 20}} {{/stl 20}}{{stl …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • uciekać – uciec [i syn.], gdzie pieprz rośnie — {{/stl 13}}{{stl 7}} uciekać bardzo daleko : {{/stl 7}}{{stl 10}}Ktoś ucieka (zmyka, wieje), gdzie pieprz rośnie. Zwiał, uciekł przed nimi, gdzie pieprz rośnie. {{/stl 10}} …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • uciekać – uciec oczami [i syn.] — {{/stl 13}}{{stl 7}} okazywać skrępowanie, zakłopotanie, lęk itp., szybko, ukradkiem przenosząc spojrzenie na coś innego, odwracając wzrok od kogoś : {{/stl 7}}{{stl 10}}Za każdym razem, gdy ktoś go o coś spytał, uciekał wzrokiem. Uciec oczami,… …   Langenscheidt Polski wyjaśnień

  • okręt — Uciekać jak szczury z tonącego okrętu zob. szczur 2 …   Słownik frazeologiczny

  • uciec — dk Vc, ucieknę, uciekniesz, ucieknij, uciekł, uciekłszy uciekać ndk I, uciecam, uciecasz, uciecają, uciecaj, uciecał 1. «oddalić się biegiem z jakiegoś miejsca (głównie w obawie przed pogonią), szybko odjechać, ujść» Uciec przed pogonią. Uciekać… …   Słownik języka polskiego

  • uciec — 1. Dusza, życie z kogoś ucieka «ktoś jest umierający»: Uciekające z niej życie skupiło się w oczach, czujnych, chociaż półprzytomnych. Z. Kossak, Przymierze. 2. Podłoga ucieka komuś spod nóg «ktoś nie może ustać, chwieje się lub upada»:… …   Słownik frazeologiczny

  • łeb — 1. pot. Biec, gnać, lecieć, pędzić, uciekać itp. na łeb na szyję, na złamanie karku «biec, uciekać itp. bardzo szybko, co tchu, w wielkim pośpiechu, nie zwracając uwagi na przeszkody i niebezpieczeństwo»: (...) wdział swoje połatane buty i,… …   Słownik frazeologiczny

  • gnać — ndk I, gnam, gnasz, gnają, gnaj, gnał, gnany 1. «pędzić, biec, lecieć, mknąć» Gnać co sił, bez wytchnienia. ◊ Gnać na oślep «pędzić, uciekać nie patrząc dokąd» ◊ Gnać na złamanie karku, na łeb na szyję «pędzić, uciekać nie zważając na… …   Słownik języka polskiego